શીર્ષક: “છેલ્લો મેસેજ”
સુરતના એક શાંત વિસ્તારમાં રહેતી નૈના રોજ સાંજે 7 વાગ્યે તેના ફોન પર એક અજાણી નંબરથી મેસેજ આવતો:
“હું તને જોઈ રહ્યો છું…”
શરૂઆતમાં નૈનાએ મજાક માન્યું. પણ આ મેસેજ દરરોજ આવવા લાગ્યા. એમાં તેની દિનચર્યા વિશે બારીક વિગતો હોય—
“આજે તું બ્લુ ડ્રેસમાં ખૂબ સુંદર લાગી રહી હતી…”
“તુ જે કેફેમાં ગઈ હતી, ત્યાં તું એકલી હતી…”
નૈના ગભરાઈ ગઈ. કોઈ તેની ઉપર નજર રાખી રહ્યું હતું.
એક દિવસ તે નક્કી કરે છે કે આ રહસ્ય ઉકેલવું જ પડશે. તે મેસેજનો જવાબ આપે છે:
“તમે કોણ છો?”
થોડીવારમાં રીપ્લાય આવ્યો:
“જે તને દિલથી પ્રેમ કરે છે…”
નૈનાને યાદ આવ્યો તેનો કોલેજનો પ્રેમ — આર્યન.
પણ આર્યન તો 2 વર્ષ પહેલા એક એક્સિડેન્ટમાં મૃત્યુ પામ્યો હતો…
ડર અને ઉત્સુકતા વચ્ચે નૈનાએ એ નંબર ટ્રેસ કરાવવાનો નિર્ણય લીધો.
લોકેશન મળ્યું — એ જ જૂનું ખાલી પડેલું બંગલો, જ્યાં આર્યન રહેતો હતો.
રાતે 9 વાગ્યે, ધડકતા દિલ સાથે નૈના ત્યાં પહોંચી.
બંગલાનો દરવાજો ધીમેથી ખુલી ગયો… અંદર અંધારું…
અચાનક લાઇટ ચાલુ થઈ…
અને સામે…
આર્યન ઉભો હતો.
નૈના ચોંકી ગઈ —
“તું… જીવતો છે?!”
આર્યન સ્મિત કરે છે:
“હું મર્યો નહોતો… હું છુપાયો હતો. કારણ કે મને ખબર પડી હતી કે કોઈ મારી જાન લેવા માગે છે… અને એ લોકો તારા નજીકના હતા.”
નૈનાનો વિશ્વાસ તૂટી ગયો.
એ સમયે પાછળથી અવાજ આવ્યો —
“હવે સાચું જાણવાનો સમય આવી ગયો છે…”
નૈનાનો જ નજીકનો મિત્ર, રોહિત, બહાર આવ્યો.
એ જ આ બધાની પાછળ હતો.
પરંતુ…
આર્યન અચાનક ગાયબ થઈ ગયો.
નૈના એકલી રહી ગઈ…
ફોન પર ફરી મેસેજ આવ્યો:
“હું હજી પણ તને જોઈ રહ્યો છું…”
અંત કે શરૂઆત?…
નૈનાએ જે જોયું એ હકીકત હતી કે ભ્રમ?
આર્યન જીવતો હતો કે… કંઈક બીજું?છેલ્લો મેસેજ: પ્રેમ કે ભયંકર રહસ્ય?
શીર્ષક: “છેલ્લો મેસેજ – ભાગ
મેસેજ – ભાગ 2
0 ટિપ્પણીઓ