શીર્ષક: “છેલ્લો મેસેજ – ભાગ 2: સચ્ચાઈનો અંધકાર”
હૃદય જોરથી ધબકતું હતું… હાથ કંપી રહ્યા હતા…
ફોન ફરી વાઇબ્રેટ થયો 📱
“તને લાગ્યું કે હું ગાયબ થઈ ગયો?”
નૈનાએ આસપાસ જોયું…
“આર્યન! તું ક્યાં છે?!”
અચાનક બંગલાના ઉપરના માળેથી પગલાંનો અવાજ આવ્યો…
ધીમે ધીમે…
કોઈ સીડીઓ પરથી નીચે ઉતરી રહ્યું હતું…
નૈનાએ હિંમત કરીને ઉપર જવાનું નક્કી કર્યું.
જ્યારે તે ઉપર પહોંચી…
એક રૂમનો દરવાજો અડધો ખુલ્લો હતો…
તે અંદર ગઈ…
અને ત્યાં…
દેવાલ પર તેની જ તસવીરો લગાડેલી હતી —
સ્કૂલથી લઈને આજ સુધી… દરેક પળ!
નૈના ચીસ પાડે છે —
“આ બધું કોણ કરી રહ્યું છે?!”
પાછળથી અવાજ આવ્યો…
“પ્રેમ… કે પાગલપણું… તું શું માને છે?”
નૈના વળી ને જોયું…
આ વખતે આર્યન નહોતો…
પણ…
રોહિત!
રોહિત હસતો હતો —
“હું તને વર્ષોથી પ્રેમ કરતો હતો… પણ તું હંમેશા આર્યનને જ પસંદ કરતી…”
નૈના આઘાતમાં —
“એટલે તું આ બધું કર્યું?!”
રોહિત બોલ્યો:
“હા… અને આર્યન… તે સાચે જ મરી ગયો હતો…
પણ મેં તેનો ફોન, તેની ઓળખ… બધું ઉપયોગ કર્યું…
તને ડરાવવા માટે… તને મારી પાસે લાવવા માટે…”
નૈના પાછળ ખસે છે…
પણ અચાનક…
રૂમની લાઇટ બંધ થઈ જાય છે ⚡
પૂર્ણ અંધારું…
અને ફરી એ અવાજ…
“રોહિત… તું ખોટું બોલી રહ્યો છે…”
આ અવાજ…
આર્યનનો જ હતો.
રોહિત ગભરાઈ ગયો —
“આ શક્ય નથી… મેં તો… મેં તો તેને મારી નાખ્યો હતો!”
હવામાં ઠંડી લહેર ફરી…
ધીમે ધીમે લાઇટ ચાલુ થઈ…
અને આ વખતે…
આર્યન ખરેખર ત્યાં હતો…
પણ આ વખતે…
તેના ચહેરા પર ઘા હતા… આંખોમાં અજીબ શૂન્યતા…
તે બોલ્યો:
“પ્રેમને મારી શકાય નહીં…”
નૈના ડરીને ચીસ પાડે છે…
રોહિત ભાગવા દોડે છે…
પણ દરવાજો પોતે જ બંધ થઈ જાય છે 🚪
ફોનમાં છેલ્લો મેસેજ આવે છે:
“હવે સાચી રમત શરૂ થાય છે…”
આગળ શું?… (Part 3?)
આર્યન સાચે જ ભૂત છે?
કે કોઈ વધુ મોટું રહસ્ય છે?
નૈના બચી શકશે?
0 ટિપ્પણીઓ