શીર્ષક: “છેલ્લો મેસેજ – ભાગ 3: અંતિમ સત્ય”

બંગલામાં ભયંકર શાંતિ છવાઈ ગઈ હતી…

નૈના દીવાલ પાસે ઊભી હતી… આંખોમાં આંસુ અને ડર બંને…

રોહિત જમીન પર પડી ગયો હતો… ગભરાયેલો…

અને સામે… આર્યન…

પણ આ આર્યન પહેલાનો નહોતો…

તેની આંખો કાળી… અવાજ ગૂંજતો…

જાણે કોઈ આત્મા તેની અંદર બોલી રહ્યો હોય…

“સાચું શું છે… સાંભળવા તૈયાર છો?”

આર્યન ધીમે બોલ્યો…

“તે રાતે… હું મર્યો નહોતો…

રોહિતે મને મારી નાખવાનો પ્રયત્ન કર્યો હતો… કારણ કે તે નૈનાને મેળવવા માંગતો હતો…”

નૈના આઘાતમાં —

“એટલે… તું સાચે જ…?”

આર્યન:

“હું બચી ગયો હતો… પણ ગંભીર રીતે ઘાયલ…

હું આ બંગલામાં છુપાયો…

પણ… થોડા દિવસ પછી… હું ખરેખર મરી ગયો…”

રૂમમાં ઠંડી હવા ફૂંકાઈ… 🥶

“અને ત્યારથી… મારી આત્મા અહીં જ બંધાઈ ગઈ છે…”

રોહિતનો અંત…

રોહિત રડવા લાગ્યો —

“મને માફ કરી દે… મેં પ્રેમમાં ભૂલ કરી…”

આર્યન ગુસ્સે બોલ્યો —

“આ પ્રેમ નહોતો… આ પાગલપણું હતું!”

અચાનક બંગલાની બારી તૂટે છે… કાચના ટુકડા ઉડી જાય છે…

રોહિત ચીસ પાડે છે…

અને થોડા સેકન્ડમાં…

શાંતિ…

રોહિત…

ગાયબ થઈ ગયો…

નૈનાનો નિર્ણય…

નૈના રડી રહી હતી —

“આર્યન… હવે શું? હું અહીંથી કેવી રીતે જઈશ?”

આર્યન શાંત થયો…

“તું જઈ શકે છે…

પણ એક શરત પર…”

“આ સત્ય કોઈને નહીં કહેજે…

નહીં તો… તું પણ અહીં જ બંધાઈ જઈશ…”

નૈના ધીમે માથું હલાવે છે…

દરવાજો ખુલે છે… 🚪

નૈના બહાર નીકળી જાય છે…

છેલ્લો ટ્વિસ્ટ… 😱

એક મહિના પછી…

નૈના સામાન્ય જીવન જીવવા લાગી…

પણ એક રાત્રે…

ફોન ફરી વાઇબ્રેટ થયો 📱

Unknown Number…

મેસેજ:

“તું વચન તોડી રહી છે…”

નૈના ચોંકી ગઈ —

“મેં તો કોઈને કશું કહ્યું જ નથી!”

રીપ્લાય આવ્યો:

“હું હવે તારા સાથે જ છું…”

નૈનાએ ધીમે ધીમે પાછળ જોયું…

આઇનામાં…

તેના પાછળ…

આર્યન ઊભો હતો.

THE END…